Улік расходных матэрыялаў у салоне прыгажосці: нормы і спісанне

Расходнікі — самы непрыкметны артыкул выдаткаў салона: фарба, акісляльнік, шампунь, пальчаткі, аднаразовая бялізна сыходзяць патроху, а ў канцы месяца высвятляецца, што на закупку пайшла прыкметная сума і ніхто не можа сказаць, куды менавіта. Разбіраемся, як уладкаваны складскі ўлік у SetNow: як задаць норму расходу на паслугу, чаму матэрыялы спісваюцца самі пасля візіту, што адбываецца пры скасаванні, як лічыцца сабекошт і маржа паслугі і як убачыць, хто з майстроў расходуе больш за норму.

Складскі ўлік можна пачаць без пераліку ўсяго салона

Галоўная прычына, з якой склад не ўкараняюць, гучыць аднолькава: «спачатку трэба ўсё пералічыць». Таму ў кожнай пазіцыі ёсць асобны пераключальнік «Весці рэшту». Пакуль ён выключаны, рухі не пішуцца і склад нічога не патрабуе, але планавы сабекошт і нормы расходу працуюць — матэрыялы на адно аказанне і маржа паслугі лічацца з першага дня. Уключыць рэшту можна пазней: сістэма папросіць увесці пачатковыя рэшткі толькі па тых пазіцыях, за якімі вы вырашылі сачыць.

Рабочы парадак такі: завесці пазіцыі, праставіць ім планавы сабекошт, задаць нормы для пяці-дзесяці самых частых паслуг. Ужо на гэтым кроку відаць, колькі матэрыялаў з’ядае адно афарбоўванне і што застаецца ад цаны. Рэшткі, прыходы і інвентарызацыя — другі крок, да якога можна перайсці праз тыдзень або праз месяц.

Наменклатура: пазіцыя, прызначэнне, адзінка

Адзінка ўліку — пазіцыя наменклатуры з прызначэннем: «расходнік» (ідзе на паслугі), «тавар» (ляжыць на паліцы) або «тавар і расходнік». Апошняе — не рэдкасць, а норма для салона: адзін і той самы шампунь і прадаецца кліенту, і льецца на мыйцы. Заводзіць пад гэта дзве карткі з дзвюма рэшткамі нельга — так атрымліваецца вечны перасорт, таму прызначэнне з’яўляецца ўласцівасцю пазіцыі, а не прыкметай асобнага склада.

Адзінка вымярэння выбіраецца з закрытага спіса — штукі, мілілітры, літры, грамы, кілаграмы, метры — і фіксуецца першым рухам; канвертацый паміж адзінкамі няма наўмысна. Упакоўка накшталт «флакон 250 мл» існуе толькі для ўводу і адлюстравання — улік заўсёды вядзецца ў базавай адзінцы. Пазіцыі раскладваюцца па катэгорыях, у прыходу ёсць даведнік пастаўшчыкоў.

Складам працуе філіял

Рэшта і сабекошт вядуцца па пары «пазіцыя + філіял». Асобнай сутнасці «склад» няма, і селектара склада ў формах таксама няма: сцэнарый «дзве кладоўкі ў адным памяшканні» салонам і студыям не патрэбны, а ад філіялаў бясплатна наследуецца мадэль доступу — уладальнік бачыць кампанію цалкам, адміністратар — свае філіялы.

Перамяшчэнне паміж філіяламі — асобны дакумент, а не пара «спісанне плюс прыход». Адна аперацыя стварае дзве паловы адразу: расход у філіяле-адпраўніку і прыход у атрымальніку, з адным нумарам і ў адной транзакцыі — палова без другой паловы немагчымая. Сабекошт пераносіцца сам, уводзіць цану нельга: унутраная перавозка не павінна мяняць кошт запасу кампаніі ні на капейку. У расход і ў страты перамяшчэнне не трапляе ні ў адным зрэзе — тавар змяніў паліцу, а не выбыў. Таварны баланс паказвае пераезды асобнымі слупкамі: без іх «расход 40 штук» не адказвае, прадалі тавар, вытрацілі ці вывезлі.

Норма расходу задаецца на паслузе, а не на пары «паслуга + майстар»

Норма жыве на асобнай укладцы «Матэрыялы» ў картцы паслугі: радкі «пазіцыя + колькасць у базавай адзінцы». Гэта прынцыповы выбар. У матрычным падыходзе, дзе норма прывязана да пары «паслуга × супрацоўнік», салон з дваццаццю паслугамі і дзесяццю майстрамі атрымлівае дзвесце кропак налады — іх ніхто ніколі не запоўніць цалкам, а палова запоўненых састарэе.

Выключэнні для канкрэтнага супрацоўніка ёсць, але жывуць асобным блокам, згорнутым, пакуль ён пусты. Спачатку выбіраецца супрацоўнік, потым яго радкі — так выключэнне і чытаецца: «у Ганны інакш». Перавызначэнне цалкам замяняе базавы радок па той самай пазіцыі, у тым ліку значэннем 0 — «не выкарыстоўвае». Нуль паказваецца яўнай пазнакай, а не пустым полем: «не выкарыстоўвае» і «не запоўнілі» — розныя факты.

У радка нормы ёсць шкала. «На кожнага, хто прыйшоў» — фарба, пальчаткі, усё, што траціцца на чалавека. «Адзін раз на занятак, які адбыўся» — дэзінфекцыя залы, матэрыялы на групу цалкам; такі радок спісваецца па завяршэнні занятку, калі прыйшоў хоць бы адзін удзельнік. Менавіта другая шкала робіць улік групавых фарматаў сумленным: расход на залу не павінен множыцца на колькасць удзельнікаў. Адна пазіцыя на адной паслузе мае адну шкалу — пераключальнік правіць існы радок, а не заводзіць другі.

Праўка нормы не дзейнічае заднім лікам. У спісанні ўдзельнічаюць толькі радкі, створаныя да факту наведвання, а ў кожным руху захоўваецца здымак нормы. Таму змяненне нормы сёння не спараджае расход ва ўчорашніх візітаў і не перапісвае ўжо спісанае — і справаздача за закрыты месяц не мяняецца сама сабой.

Спісанне матэрыялаў ідзе ад факту візіту, а не ад націснутай кнопкі

Адзначылі, што кліент прыйшоў, — матэрыялы спісаліся ў той самай аперацыі, уручную нічога праводзіць не трэба. Калі наведвальнасць прастаўляецца аўтазавяршэннем запісаў, спісанне матэрыялізуецца фонавай задачай з адтэрміноўкай у 12 гадзін. Адтэрміноўка тут не тэхнічная: аўтазавяршэнне пераводзіць у «прыйшоў» усіх запар, уключаючы фактычныя няяўкі, і неадкладнае спісанне дало б фантомны расход роўна па іх долі — звычайна 10–20 %. Дванаццаць гадзін — акно, за якое спецыяліст паспявае выправіць няяўку да таго, як яна стане расходам.

Скасаванне — заўсёды бачны дакумент сторна, а не маўклівае знікненне радка. Перавялі візіт у няяўку, выдалілі памылковы запіс, скасавалі занятак цалкам — матэрыялы вярнуліся, і ў журнале рухаў гэта асобны дакумент са спасылкай на зыходны. Вяртанне матэрыялаў не залежыць ад таго, ці згарэла наведванне абанемента: у штрафаў па абанементах свае правілы, у матэрыялаў — свае.

Нястача рэшты візіт не блакуе. Паслуга ўжо аказаная, адмаўляць гэта ўлікам бессэнсоўна: аўтаспісанне праводзіцца заўсёды, рэшта сыходзіць у мінус роўна на непакрытую частку, недастача фіксуецца ў дакуменце, а адказным ідзе апавяшчэнне. Мінус гасіцца бліжэйшым прыходам або інвентарызацыяй. Ручныя аперацыі ў мінус, наадварот, адхіляюцца заўсёды — з указаннем даступнай колькасці.

Фактычны расход правіць той, хто аказваў паслугу

Норма — гэта план, а факт ведае толькі майстар: фарбы пайшло паўтара цюбіка, а не адзін. Таму праўка фактычнага расходу жыве проста ў картцы запісу і даступная выканаўцу без доступу да склада — пры гэтым закупачныя цэны і сумы сервер яму не аддае, ён бачыць толькі колькасці.

Абмежаванні ў гэтай праўкі вузкія і свядомыя:

• толькі ў запісу ў статусе «Прыйшоў» — у любым іншым расход ужо вернуты сторна;
• толькі пазіцыі з нормаў паслуг гэтага запісу плюс расходнікі таго самага філіяла;
• нястача рэшты — адмова: гэта ручная аперацыя, а ў мінус сыходзіць толькі аўтаспісанне;
• акно праўкі — ад моманту наведвання да канца наступных сутак па часе кампаніі, далей выпраўляць трэба складскім дакументам.

Праўка да матэрыялізацыі сама праводзіць спісанне з фактычнымі колькасцямі і закрывае адтэрміноўку; праўка пасля — праводзіць сторна ранейшага руху і новы рух, і так колькі заўгодна разоў. Расход узроўню занятку правіцца асобнай аперацыяй на завершаным занятку, з тым самым акном.

Складскія дакументы: чарнавік → праведзены, выпраўленне толькі сторна

Усе аперацыі склада — дакументы аднолькавай будовы: пачатковыя рэшткі, прыход, спісанне, інвентарызацыя, пераацэнка, расход на паслугі, сторна. Чарнавік правіцца і выдаляецца свабодна і рэшткаў не кранае. Правядзенне адной атамарнай аперацыяй стварае рухі і зрушвае рэшту.

Праведзены дакумент не рэдагуецца і не выдаляецца ніколі. Памылку выпраўляе сустрэчны дакумент сторна — люстраная копія зыходнага, са спасылкай на яго і датай дня выпраўлення; двойчы зрабіць сторна аднаго дакумента немагчыма. Па той самай прычыне забаронена рэтра-датаванне: дакумент датуецца момантам правядзення, а нумар і дата папяровай накладной — гэта рэквізіты, а не дата аперацыі. Толькі ў такой мадэлі журнал рухаў застаецца сумленным адказам на пытанне «куды дзеліся 12 флаконаў», а закрыты месяц не перапісваецца сам сабой.

Прыход адрасны: пастаўшчык з даведніка і абавязковая закупачная цана кожнага радка — форма падстаўляе бягучы сярэдні або планавы сабекошт, каб не прымушаць уводзіць цану нанова. Адна пазіцыя можа ісці двума радкамі з рознымі цэнамі: дзве партыі ў адной накладной — звычайная справа.

Спісанне павінна мець прычыну, адну на дакумент: псаванне, скончыўся тэрмін прыдатнасці, тэстар, унутранае спажыванне, недастача, выпраўленне памылкі ўводу. Без прычыны справаздача «куды дзеліся дванаццаць флаконаў» не будуецца, і склад перастае быць інструментам кантролю. Прычына «перанос у іншы філіял» засталася толькі ў гістарычных дакументах — для пераездаў цяпер ёсць дакумент перамяшчэння, і новае спісанне з гэтай прычынай сістэма не прыме.

Апячатка ў цане накладной выпраўляецца пераацэнкай — яна задае новы сабекошт пазіцыі ў філіяле, не кранаючы колькасці, і патрабуе каментарыя з прычынай. Зрабіць сторна прыходу, па якім ужо прайшоў расход, не атрымаецца: адкат натыкнецца на забарону мінусу. Таму правіла простае — цана выпраўляецца пераацэнкай, колькасць — сторна.

Сабекошт сярэдні: кожны прыход пералічвае яго па пазіцыі і філіяле. Ужо праведзеныя расходы пры гэтым не перапісваюцца — у руху ляжыць здымак сабекошту на момант спісання, таму справаздача за мінулы месяц лічыцца ў цэнах таго месяца, а не ў сённяшніх.

Пачатковыя рэшткі і загрузка файлам

Пачатковыя рэшткі — асобны від дакумента, а не прыход: інакш яны трапілі б у справаздачу «колькі ўкладзена ў закупкі» і завысілі б яе на ўсё, што і так ляжала на паліцы. Уводзяцца яны адзін раз: радок па пары «пазіцыя + філіял», у якой ужо ёсць рухі, адхіляецца — паўторны «пачатак» проста задвоіў бы рэшту. Дадаць знойдзенае пасля старту можна прыходам або інвентарызацыяй.

Для масавага старту ёсць загрузка файлам «наменклатура + рэшткі» — з папярэднім праглядам і супастаўленнем слупкоў: разбор, затым стварэнне пазіцый і адзін дакумент пачатковых рэшткаў на філіял.

Інвентарызацыя ў салоне: чарнавік, два здымкі і пустая ячэйка замест нуля

Пералік паліцы — працэс, а не імгненная праўка рэшткаў, таму ў інвентарызацыі абавязковы чарнавік: радкі запаўняюцца колькі заўгодна доўга, да правядзення рэшткі не кранутыя. Пералік можна весці з тэлефона каля стэлажа — гэта той самы дакумент і тая самая механіка, што ў вэбе.

У кожным радку захоўваюцца два здымкі ўліковай рэшты: на момант стварэння дакумента і на момант правядзення. Карэкціроўка будуецца ад здымка на правядзенне, а розніца паміж здымкамі паказваецца асобным слупком «змянілася за час пераліку» з пераходам да рухаў гэтага інтэрвалу. Візіт, які спісаў фарбу, пакуль вы лічылі паліцу, бачны яўна і не выглядае недастачай.

Пусты факт і нуль — розныя рэчы, і гэта самае дарагое месца інвентарызацыі. Непералічаная пазіцыя пры правядзенні рэшту не кранае ўвогуле; нуль спісвае яе ў нуль. Правядзенне спараджае асобныя рухі лішку і недастачы; сабекошт лішку бярэцца з радка, а калі яго не ўвялі — з бягучага сярэдняга, а калі няма і яго — з планавай цаны пазіцыі.

Праведзеная інвентарызацыя не выдаляецца — магчыма толькі сторна цалкам, і толькі пакуль адкат ніводнага радка не выводзіць рэшту ў мінус. Лішак, ужо вытрачаны на візіты, робіць сторна немагчымым: сістэма адмовіць са спісам пазіцый, якія яго блакуюць, і штатнае выпраўленне тады — новая, кампенсавальная інвентарызацыя. Гісторыя ў любым выпадку застаецца: памылковы пералік відаць, ён не падчышчаецца.

Партыі і тэрміны прыдатнасці: уключаюцца на пазіцыю, а не на ўвесь склад

Партыі патрэбныя не ўсёй наменклатуры. У касметолага шафа філераў стаіць побач з шафай пальчатак, у салоне з двухсот пазіцый серыі важныя для пяці-дваццаці — фарба, аксід, клей для веек, дэзсродкі. Таму ўлік па партыях уключаецца пераключальнікам на пазіцыі: выключальнік на ўсю кампанію прымусіў бы весці серыі па папяровых ручніках.

У пазіцыі з партыямі прыход павінен мець серыю або тэрмін прыдатнасці — інакш тавар моўчкі сышоў бы ў агульную рэшту, і прасочвальнасць, дзеля якой пазіцыю і пазначылі, гублялася б на самай частай аперацыі. Паўторны прыход той самай серыі трапляе ў тую самую партыю, а не пладзіць двайнят.

Спісанне выбірае партыю само — спачатку тую, у якой тэрмін сканчаецца раней. Майстар не выбірае серыю перад візітам і ўвогуле пра партыі не думае: картка расходу паказвае яму адзін радок, нават калі матэрыял узяўся з дзвюх партый. Прымушаць выбіраць партыю ўручную — значыць атрымаць улік, які пачнуць абыходзіць.

Рэакцыя на пратэрмінаванае — налада кампаніі: салону папярэджанне, клініцы забарона. Забарона азначае «прапусціць партыю і ўзяць наступную», а не «адмовіць»: адмова прыходзіць, толькі калі прыдатнага не хапіла. Два выключэнні абавязковыя — спісанне з прычынай «скончыўся тэрмін» бярэ пратэрмінаванае заўсёды, інакш яго нельга ні выкарыстаць, ні спісаць; і візіт не блакуецца ніколі, бо паслуга ўжо аказаная.

Тэрмін звяраецца з датай аперацыі, а не з сённяшнім днём: аўтаспісанне матэрыялізуецца фонавай задачай пазней за візіт, і прэпарат, прыдатны ў момант аказання паслугі, не павінен заднім лікам станавіцца пратэрмінаваным. Перавозка ў іншы філіял пераносіць партыю разам з тэрмінам — пераезд не спосаб абнуліць кантроль пратэрміноўкі.

Сабекошт паслугі: матэрыялы на адно аказанне і маржа

Уверсе на ўкладцы «Матэрыялы» ў картцы паслугі — дзве лічбы, дзеля якіх модуль часцей за ўсё і ўключаюць: матэрыялы на адно аказанне і маржа, гэта значыць цана мінус матэрыялы, у грошах і працэнтах. Калі ў паслугі зададзена цана першага наведвання, маржа па ёй паказваецца другім радком: акцыя, якая выводзіць паслугу ў мінус па матэрыялах, павінна быць бачная да запуску, а не па выніках месяца.

Лічыцца гэта па базавай норме са шкалой «на кліента». Нормы «на занятак цалкам» у маржу паслугі не ўваходзяць — яны адносяцца да занятку, а не да аднаго чалавека, і дзяліць іх на колькасць удзельнікаў азначала б выдумляць даныя. Сабекошт адзінкі бярэцца агульнакампанійны, сярэднеўзважаны па філіялах: паслуга не прывязаная да філіяла, і лічба ў яе картцы не павінна мяняцца ад таго, які філіял выбраны ў іншым акне.

Калі сабекошту няма ні ў рэштках, ні ў планавай цане, маржа пазначаецца няпоўнай і пералічвае гэтыя пазіцыі спасылкай у справаздачу «Няма сабекошту». Нуль замест невядомага тут не падстаўляецца ніколі: маўклівы нуль ператварае «мы не ведаем сабекошт» у «матэрыялы бясплатныя». Пад лічбамі стаіць пастаянны подпіс — ацэнка па нормах і бягучым сярэднім сабекошце, у выручку і фінансавую справаздачу яна не ўваходзіць.

Хто перарасходуе: план/факт і справаздача па супрацоўніках

Справаздачы будуюцца па фактычных рухах расходу і чытаюць здымкі ў радках, а не жывыя даведнікі: праўка нормы або сабекошту сёння не перапісвае перарасход мінулага месяца.

Радок справаздачы «План/факт» — пара «паслуга + пазіцыя»: план як сума здымкаў нормы, факт, разыходжанне і яго кошт. Пазіцыі, дададзеныя ў візіт уручную звыш нормы, пазначаюцца «па-за нормай» — параўноўваць няма з чым, стопрацэнтным перарасходам яны не лічацца. Справаздача «Перарасход» — тая самая выбарка з групоўкай па выканаўцах, з разгортваннем да паслугі.

Два правілы, якія робяць гэтыя справаздачы прыдатнымі для размовы з чалавекам. Першае: перарасходам лічыцца толькі станоўчае разыходжанне. Эканомія паказваецца, але ў вынік не залічваецца — інакш адзін майстар кампенсаваў бы другога, і агульны паказчык хлусіў бы ў абодва бакі. Другое: скасаваныя візіты выключаюцца са справаздачы цалкам, іх расход вернуты сторна. Майстру не прад’яўляюць матэрыялы па візіце, якога не было.

Грошы ў справаздачах лічацца па здымку сабекошту на момант спісання і застаюцца ацэнкай расходу матэрыялаў: яны не складаюцца з цаной паслугі і не трапляюць ні ў выручку, ні ў фінансавую справаздачу — раздзела выдаткаў у яе няма. Сувязі з зарплатай таксама няма наўмысна: утрыманне за перарасход афармляецца ўручную, карэкціроўкай радка ў разліку зарплаты, з прычынай і аўтарам. Цана памылкі ў аўтаматыцы па грошах супрацоўніка вышэйшая, чым эканомія ручнога кроку.

Абедзве справаздачы патрабуюць уключанага «весці рэшту»: у пазіцыі, якая вядзецца на вока, рухі не пішуцца, а плана без факту справаздача не будуе. Абяцанне «працуе з першага дня» адносіцца да маржы паслугі, не да план/факту.

Продаж тавару кліенту і цана на паліцы

Пазіцыі з прызначэннем «тавар» прадаюцца кліенту проста з карткі: прадавец указваецца яўна — ён і выканаўца паслугі не заўсёды адзін чалавек, і працэнт з продажаў лічыцца асобным кампанентам зарплаты, не змешваючыся з працэнтам ад выручкі візітаў.

Выручка прызнаецца датай аплаты, а не датай афармлення. Продаж можна захаваць у доўг: тавар сышоў, грошай няма — гэта яўны стан са сваім спісам, а не разыходжанне, якое потым шукаюць. Вяртанне — асобны дакумент сваёй датай, а не выдаленне продажу; тавар вяртаецца ў тую партыю, з якой сышоў, каб пратэрмінаваная серыя не ўваскрэсла як свежая.

У пазіцыі ёсць цана продажу за ўпакоўку — яна папярэдне запаўняе радок продажу і друкуецца на цэнніку. Цэннікі друкуюцца лістом PDF на выбраныя пазіцыі: назва, цана, фасоўка, артыкул і прадавец з філіялам. Сабекошт на цэннік не трапляе ніколі — ён ідзе ў рукі пакупніку.

Выдатковая частка: колькі з’елі матэрыялы і што такое валавая маржа

Фінансавая справаздача атрымала другі бок. Галоўнае правіла, на якім ён трымаецца: закупка — гэта не выдатак. Куплены тавар не патрачаны, ён ляжыць на паліцы; выдатак — гэта выбыццё. Справаздача, дзе закупка стаіць у выдатках, паказвае страту ў месяц завозу і звышпрыбытак у месяц распродажу пры роўнай працы салона.

Катэгорый тры, а не адна сума: матэрыялы на паслугі, сабекошт праданых тавараў і страты. Зліўшыся ў адно, яны перастаюць быць кіравальнымі — рост лічбы не скажа, больш сталі працаваць ці красці. Спісанні з прычынамі «выпраўленне памылкі» і «перанос у філіял» у страты не трапляюць.

Сабекошт прызнаецца разам са сваёй выручкай: матэрыялы — днём візіту, тавар — днём аплаты, а не адгрузкі. Інакш продаж у доўг разводзіць выручку і яе сабекошт па розных месяцах, і маржа ламаецца ў абодвух. Вынік называецца валавой маржой і мае пастаянны подпіс: гэта не прыбытак.

ABC па абароце адказвае на пытанне «на чым засяродзіцца»: якія пазіцыі з’ядаюць восемдзесят працэнтаў складскіх грошай, а якія ляжаць мёртвым грузам. Абарот — сабекошт выбыцця, адна шкала на тавар і расходнік: лічыць тавару выручку, а расходніку сабекошт нельга, інакш у клас A трапіць тавар з нацэнкай, а не пазіцыя, якая рэальна з’ядае грошы. Спісанні і недастача ў абарот не ўваходзяць — інакш крадзеж падымаў бы пазіцыю ўверх і павялічваў яе закупку.

Парогі рэшткаў, справаздача «Што замовіць» і апавяшчэнні

У пазіцыі задаюцца мінімальная і мэтавая рэшта — адразу для ўсіх філіялаў, з магчымасцю перакрыць іх на канкрэтным. Пусты парог азначае «за пазіцыяй не сочым». Справаздача «Што замовіць» лічыць дэфіцыт да мэтавай рэшты і групуе яго па пастаўшчыках, а кнопка стварае чарнавік прыходу з пазіцыямі і колькасцямі: заяўка збіраецца за адзін клік, а не перапісваннем рэшткаў у нататнік.

Апавяшчэнне пра нізкую рэшту прыходзіць раз на суткі адным паведамленнем на філіял — «N пазіцый заканчваюцца». Гэта таксама свядома: кампанія, у якой у першы дзень укаранення дзвесце пазіцый ніжэй за парог, атрымае два апавяшчэнні, а не дзвесце. Пазіцыя не трапляе ў паўторныя пушы, пакуль яе не папоўнілі вышэй за парог, таму ваганне каля мінімуму дае максімум адно папярэджанне на цыкл «упала — замовілі».

Другі тып — недаспісанне: матэрыял скончыўся проста ў момант аўтаспісання, і рэшта сышла ў мінус. Тэкст называе пазіцыю, філіял і колькі не хапіла; на пару «пазіцыя + філіял» прыходзіць не больш за адно такое апавяшчэнне на суткі. Атрымальнікі ў абодвух тыпаў аднолькавыя: уладальнік і адміністратары з доступам да склада і гэтым філіялам у зоне адказнасці. Спецыялістам склад не адпраўляецца ніколі — у іх няма такой старонкі. Асабісты пераключальнік «Склад» у наладах апавяшчэнняў выключае і тое, і другое.

Хто бачыць склад

Доступ да модуля — адзін ключ старонкі «Склад», і ў стандартныя ролі ён не ўваходзіць. Прычына простая: старонкі склада паказваюць закупачныя цэны, таму доступ выдае ўладальнік свядома. Пакуль ключ нікому не выдадзены, модуля для кампаніі проста няма — гэта штатны выключаны рэжым, а не асобная налада.

Далей дзейнічае звычайная вобласць доступу: уладальнік бачыць усю кампанію, адміністратар — свае філіялы. Адзінае выключэнне — праўка фактычнага расходу ў сваім запісе: яна ключом не абмяжоўваецца, інакш факт не было б каму ўносіць. Але сумы і закупачныя цэны сервер выразае ўсім, у каго ключа няма, — не хавае ў інтэрфейсе, а не аддае ўвогуле.

Склад у тэлефоне: тое самае, што ў вэбе

Мабільная праграма спецыяліста паўтарае склад цалкам: наменклатура і даведнікі, рэшткі і парогі, дакументы ўсіх відаў з правядзеннем і сторна, журнал рухаў, нормы расходу і маржа паслугі, праўка фактычнага расходу, справаздачы, загрузка пачатковых рэшткаў. Эндпойнты тыя самыя, што ў вэба, і разыходжанне паводзін паміж вэбам і тэлефонам па адной і той самай аперацыі лічыцца дэфектам, а не асаблівасцю платформы.

Сканер штрыхкодаў у тэлефоне ёсць: камера чытае код у картцы пазіцыі, у пошуку наменклатуры і проста ў продажы — адсканаваў тавар, радок дадаўся з цаной з карткі. У вэбе сканер працуе і так: USB-сканер друкуе код у поле пошуку як клавіятура.

Чаго ў модулі няма наўмысна

Адсутная функцыя сумленнейшая за тую, што дрэнна працуе, таму спіс закрытых рашэнняў варта ведаць загадзя:

• Ацэнкі запасу па партыях. Партыі і тэрміны прыдатнасці ёсць (гл. раздзел вышэй), але сабекошт застаецца сярэднім па пазіцыі: партыя рэжа колькасць і тэрмін, а не грошы. Справаздачы «серыя A каштавала 10, серыя B — 14» няма — гэтага не просіць ніводная сфера, а абыходзіцца яна ў перапісванне трох справаздач адразу.
• Некалькіх складоў унутры аднаго філіяла. Складам працуе філіял — «дзве кладоўкі ў адным памяшканні» не той сцэнарый, дзеля якога варта дадаваць селектар склада ў кожную форму.
• Некалькіх складоў унутры аднаго філіяла і ўзаемаразлікаў з пастаўшчыкамі. Складам працуе філіял; прыход захоўвае пастаўшчыка і нумар накладной, але грашовых адносін з ім модуль не вядзе.
• Закрытага ўліковага перыяду і рэтра-вокнаў правоў. Мінулае і так не перапісваецца: праведзены дакумент нязменны, а выпраўленне — сторна днём выпраўлення.
• Раздзела «прыбытак». Валавая маржа ў фінансавай справаздачы ёсць — выручка мінус матэрыялы і сабекошт праданага, — але прыбыткам яна не называецца і ім не з’яўляецца: зарплата, арэнда, падаткі і падпіскі ў яе не ўваходзяць, і подпіс пра гэта стаіць проста ў справаздачы.

Частыя пытанні

• Ці абавязкова весці рэшткі, каб убачыць маржу паслугі? Не. Дастаткова нормы расходу і планавага сабекошту пазіцыі. Рэшткі патрэбныя для план/факту і справаздачы па перарасходзе.
• Што будзе, калі матэрыял скончыўся, а кліент ужо ў крэсле? Візіт пройдзе як звычайна: спісанне правядзецца, рэшта сыдзе ў мінус на непакрытую частку, адказным прыйдзе апавяшчэнне. Мінус пагасіць бліжэйшы прыход або інвентарызацыя.
• Памыліліся ў колькасці прыходу — як выправіць? Зрабіце сторна дакумента і правядзіце правільны. Калі па пазіцыі ўжо прайшоў расход і сторна ўпіраецца ў забарону мінусу, выпраўляйце інвентарызацыяй, а цану — пераацэнкай.
• Змянілі норму ў сярэдзіне месяца — ці пералічыцца мінулае? Не. Новая норма дзейнічае з моманту праўкі, у спісаных рухаў застаецца здымак старой.
• Майстар патраціў менш за норму — гэта дзесьці відаць? Так, у план/факце і ў справаздачы «Перарасход» эканомія паказваецца. У вынік перарасходу яна не залічваецца, каб адзін супрацоўнік не кампенсаваў другога.
• Ці можна аўтаматычна ўтрымаць перарасход з зарплаты? Не, гэта робіцца ўручную — карэкціроўкай радка ў разліку зарплаты, з прычынай і аўтарам.
• Пералік заняў паўдня, а салон працаваў — даныя не саб’юцца? Не: карэкціроўка будуецца ад рэшты на момант правядзення, а ўсё, што здарылася за час пераліку, паказваецца асобным слупком з пераходам да рухаў.
• Колькі пазіцый трэба завесці, каб модуль быў карысным? Звычайна хапае дзесяці-пятнаццаці: фарба, акісляльнік, шампуні і маскі, пальчаткі, аднаразовая бялізна. Дробязь накшталт ватных дыскаў прасцей не лічыць увогуле, чым лічыць неакуратна.

З чаго пачаць

Завядзіце пазіцыі толькі для таго, што дорага каштуе або хутка заканчваецца, і праставіце ім планавы сабекошт. Задайце нормы для пяці-дзесяці самых частых паслуг — гэтага дастаткова, каб убачыць матэрыялы на адно аказанне і маржу, не ўвёўшы ніводнай рэшты. Праз тыдзень уключыце «весці рэшту» ў тых пазіцый, за якімі сапраўды хочаце сачыць, увядзіце пачатковыя рэшткі — уручную па філіяле або файлам — і пастаўце мінімальны і мэтавы парог. Далей модуль працуе сам: прыход пры пастаўцы, аўтаспісанне пасля візітаў, «Што замовіць» перад закупкай, інвентарызацыя раз на месяц.

Сэнс тут не ў тым, каб «весці склад», а ў тым, каб на тры пытанні быў адказ у сістэме, а не ў чыёйсьці памяці: колькі матэрыялаў з’ядае адна паслуга, ці правільна прызначаная яе цана і куды дзеліся тыя самыя 12 флаконаў.